Chcialbym Cie serdecznie pozdrowic z Londynu! A w zwiazku z tym, ze bawie obecnie w Londynie, przepisow w ciagu najblizszych 10 dni nie bedzie, chyba ze mi sie uda 
Ale mozesz za to liczyc na fotorelacje na facebooku A tu o zapraszam na teledysk Fergie:
W ramach zakończenia dekady z kuchnią PRL zapraszam Cię na pokaz filmowy filmu Kogel-Mogel na moją stronę na facebooku
Wpis ten miał być wprawdzie zamieszczony wczoraj, ale tak długo zajęło mi oblewanie zakończenia PRLu, że trochę mi się to wszystko przedłużyło Kto jako mały nie lubił kogel-mogel? To była sama słodycz
Składniki:
2 żółtka
4 łyżeczki cukru
kakao (opcjonalnie)
Generalnie zasada jest taka: na każde żółtko przypadają 2 łyżeczki cukru. Ucieraj aż do rozpuszczenia się cukru, żółtko powinno mieć kremową konsystencję. Jeśli lubisz, możesz dodać również kakao, ja wolę jednak smak oryginalny
Ten przepis bierze udział w mojej akcji Kuchnia PRL na Mikserze Kulinarnym:
Dziś mam dla Ciebie coś słodkiego, coś szybkiego i łatwego zarazem W PRL nie było tylu dostępnych słodyczy, dlatego trzeba było sobie radzić samemu, żeby coś słodkiego było w domu. A Polacy wszak kombinować potrafią, więc i z wymyślaniem przepisów nie mamy problemów
Składniki:
1/2 szklanki mleka
1/4 kostki masła
6 łyżek kakao
1 szklanka cukru
ok. 4 szklanki płatków owsianych
W rondelku ugotuj mleko i rozpuść w nim masło, po czym dodaj cukier i kakao, ciągle mieszając, aż uzyskasz jednolitą płynną masę o czekoladowym kolorze. Gotuj jeszcze przez kilka minut, aż cukier całkowicie się rozpuści. Następnie dodawaj po szklance płatków owsianych i dokładnie wymieszaj. Jeśli zauważysz na końcu, że masa jest zbyt płynna, dodaj jeszcze trochę płatków, jeśli jest zbyt sucha, dodaj trochę mleka i podgrzej przez moment na małym ogniu. Kiedy zauważysz, że całość jest już w sam raz, zacznij formować z masy małe kulki. Jeśli ręka klei Ci się zbytnio, opłucz ją w zimnej wodzie, a problem zniknie jak ręką odjął Na końcu odstaw kulki do schłodzenia i stwardnienia (przy obecnej temperaturze za oknem najlepsza będzie lodówka). Smacznego
Ten przepis bierze udział w mojej akcji Kuchnia PRL na Mikserze Kulinarnym:
Dziś wieczorem mam dla Ciebie drugi z 3 niewymagających przepisów, na wypadek, gdybyś w tym przypadku był głodny, a nie miał w domu nawet dwóch cebul. Przepis ten będzie na chleb z cukrem. Banalne? Jasne, że banalne, co nie zmienia faktu, że w PRLu się tego nie jadło..
Składniki:
chleb/weka
mleko
cukier
olej
Na początku rozgrzej olej na patelni. Następnie maczaj chleb w mleku (z obydwu stron) i połóż go na patelni. Uważaj, żeby nie przypalić chleba, bo łatwo przywiera, nawet do teflonu. Gdy pieczywko zarumieni się już ładnie, możesz zdjąć je z patelni i obficie posypać cukrem. Takie oto kromki jadłem jako mały brzdąc, może nie co dzień, ale na tyle często, żeby mi zasmakowały
Ten przepis bierze udział w mojej akcji Kuchnia PRL na Mikserze Kulinarnym:
Kto z nas nie pamięta ciepłych lodów? Można było dostać je o każdej porze roku, nie trzeba było czekać do lata i dostawało się je przeważnie od babci, bo to babcie zawsze nas rozpieszczały i będą rozpieszczać, taka ich rola No, przynajmniej ja przeważnie dostawałem moje od babci
Składniki:
3 białka
0,5 szklanki wody
1,5 szklanki cukru
0,5 łyżeczki octu
wafelki do lodów
Z ciepłymi lodami jest trochę zabawy. Generalnie opłaca się chyba bardziej kupić już gotowe, ale po pierwsze trzeba je jeszcze znaleźć, bo dostać je dziś jest trochę trudniej, a po drugie to domowe zawsze lepsze Najciekawsze w tych lodach jest to, że się je gotuje (a przynajmniej częściowo). Na samym początku musisz zrobić syrop. Wymieszaj w wodzie cukier i ocet i gotuj tak długo, aż syrop ten będzie zostawiać za sobą niteczki – syrop taki nazywa się „do piórka”, bo nitki te właśnie uzurpują piórka. Uważaj tylko żeby nie przypalić syropu, bo od pewnego momentu woda bardzo szybko wyparowuje i albo wszystko spalisz, albo cukier się skarmelizuje. A karmelizuje się w mig, gdy zdejmiesz syrop z gazu – nie mieszaj go, bo ulotni się całe powietrze w nim zawarte i w ten sposób uzyskasz karmel do herbaty a nie syrop Ja tak miałem za pierwszym razem, więc mogę Ci to potwierdzić Gdy syrop będzie już gotowy, ubij białka i dodawaj syrop stopniowo, ciągle wszystko mieszając. Możesz dodać również trochę soku z cytryny lub kakao dla dodania smaku masie. Następnie masę trzeba będzie ubijać (lub miksować) w kąpieli wodnej, czyli na parze gotującej się wody, aż do jej zgęstnienia (masy, nie wody). Gdy zauważysz, że masa jest już gęsta, przełóż miskę do naczynia z zimną wodą i mieszaj/miksuj dalej, aż do wystudzenia masy. Następnie pozostaje Ci już tylko nałożyć masę na wafelki do lodów, które albo kupisz w sklepie, co mnie się niestety nie udało – albo uśmiechniesz się ładnie do pani w lodziarni i dostaniesz kilka wafelków za friko, co mnie się udało znakomicie ) Po nałożeniu masy, możesz dodać kolorową posypkę lub czekoladę. Dobrze jest wstawić lody jeszcze do lodówki, żeby masa się ścięła. I w tym oto momencie nadchodzi pytanie – jak postawić czubate wafelki, żeby się nie przewróciły i nie rozsmarowały półek lodówki kremem, kiedy nie masz takiego małego stojaczka na lody jak w lodziarni? Miałem podobny dylemat, kiedy robiłem zdjęcia lodów. I chwilę mi to zajęło, zanim wpadłem na genialny wręcz pomysł! Na początku były szklanki, ale były dość szerokie, więc lody stały krzywo. Wafelki możesz jednak ustawić bez problemu w odwróconym pudełku po jajkach – kształtem pasuje wręcz idealnie!
Ten przepis bierze udział w mojej akcji Kuchnia PRL na Mikserze Kulinarnym:
Towarzyszu! Dziś mam dla Ciebie przepis może nie tyle na same wafle, co na wafle przekładane masą. Znalazłem go również w czasopiśmie „Cześć”. Ktoś ma może więcej info o tym magazynie?
Składniki:
1 paczka andrutów
2 szklanki mleka
1 szklanka cukru
1 paczka pokruszonych herbatników
80 dag zmielonych orzechów włoskich
3 stołowe łyżki kakao (chyba, że użyjesz herbatników w polewie czekoladowej)
Zagotuj mleko z cukrem aż zgęstnieje (kilka minut na małym ogniu). Następnie dodawaj stopniowo kakao, pokruszone herbatniki i orzechy i gotuj jeszcze przez chwilkę, cały czas dokładnie przy tym mieszając. Następnie smaruj masą andruty i układaj je jeden na drugim, tworząc w ten sposób swoisty megawafelek
Ten przepis bierze udział w mojej akcji Kuchnia PRL na Mikserze Kulinarnym:
Odkryłem dziś teledysk Radiowych Nutek z roku 1986, z roku gdy się urodziłem. Na owym teledysku dzieci pieką ciasto. Teledysk nosi nazwę „Najłatwiejsze ciasto w świecie”. A myślałem, że zadziwiać będzie mnie już tylko Lady Gaga
Składniki:
1 szklanka mąki
1 szklanka cukru
2 łyżeczki proszku do pieczenia
2 jajka
owoce
Tym razem może zacytuję tekst piosenki
„Żeby w domu było miło, tak, tak, tak
Żeby coś dobrego było, tak, tak, tak
By pachniało wakacjami, tak, tak, tak
Zrobię ciasto ze śliwkami, tak, tak, tak (–>w tym przypadku robię z jabłkami, bo śliwki dopiero latem:) )
Szklankę mąki, cukru szklankę zaraz wsypię do miseczki
Trochę proszku do pieczenia dodam jeszcze dwie łyżeczki
I dwa jajka i na koniec pół stopionej margaryny
I zamieszam tylko tyle, by się rzeczy połączyły
Najłatwiejsze ciasto w świecie, tak, tak, tak
Nic a nic się go nie gniecie, tak, tak, tak
Ty potrafisz nawet upiec, tak, tak, tak
Nawet gdy nie jesteś zuchem, tak, tak, tak
Teraz śliwki (–>jabłka) poukładam w natłuszczonej tortownicy
Włożę ciasto i do pieca na około pół godziny (–>ok. 175 stopni)
A gdy będzie już gotowe takie chrupkie i rumiane
To zaproszę koleżanki, babcię, dziadka, tatę, mamę
Najłatwiejsze ciasto w świecie, tak, tak, tak
Nic a nic się go nie gniecie, tak, tak, tak
Ty potrafisz nawet upiec, tak, tak, tak
Nawet gdy nie jesteś zuchem, tak, tak, tak”
Ten przepis bierze udział w mojej akcji Kuchnia PRL na Mikserze Kulinarnym:
Przepis ten znalazłem w magazynie „Cześć” i opisany jest on jako: „Przepis na kolację, gdy w lodówce nie zostało już nic oprócz dwóch zwiędłych cebul”. Stąd właśnie taka nazwa przepisu. Bo od biedy można zjeść i dwie cebule z chlebem, jeśli w piątek wieczorem nie zostało Ci już nic innego, bo zakupy robisz zwykle w sobotę
Składniki:
cebula
olej/masło do smażenia
sól
chleb
Cebulę pokrój na krążki, posól i podsmaż na małym ogniu do momentu, aż się zarumieni. Przełóż na talerz i podawaj z chlebem. I to tyle. Można byłoby mnie zasypywać gromami, po co taki przepis na blogu. Ale PRL to nie tylko galerty, wyroby czekoladopodobne i inne wyszukane potrawy. To także chleb z podsmażaną cebulą, chleb z cukrem (który nawiasem mówiąc bardzo lubiłem) i inne proste posiłki, które robiło się na co dzień. Niektóre z nich również znajdziesz w trakcie 10 dni z kuchnią PRL na moim blogu.
Ten przepis bierze udział w mojej akcji Kuchnia PRL na Mikserze Kulinarnym:
Kolejny symbol PRL? No na pewno bary mleczne! Dziś przepisem dnia będzie więc coś, co się pewnie każdemu z barem mlecznym kojarzy, czyli zupa mleczna Tym razem może bez łańcucha przy łyżce i bez przyśrubowanego talerza do stołu, ale smak przynajmniej pozostaje ten sam!
Składniki:
1l mleka
1/3 szklanki wody
1,5 szklanki mąki
1 łyżka masła
1/5 szklanki cukru
szczypta soli
Na samym początku zabierz się za wyrobienie ciasta na kluski do zupy – czyli mieszaj dokładnie – lub miksuj – mąkę, sól, cukier (ale nie całość) i jajko. Jak już uzyskasz odpowiednią konsystencję, podgrzej mleko, do którego dodaj masło i również trochę cukru. Kiedy zacznie się gotować, zmniejsz ogień, nakładaj ciasto łyżką lub widelcem do garnka i mieszaj delikatnie, żeby Ci nie przywarło, bo później ciężko się zmywa 
Kiedy po kilku minutach zobaczysz, że wszystko Ci już ładnie pływa i nie przywiera (niecałe 5 minut), możesz nalewać zupę do talerza. Jeśli lubisz ją na słodko, tak jak ja, możesz dodać jeszcze cukru. Smacznego!
Ten przepis bierze udział w mojej akcji Kuchnia PRL na Mikserze Kulinarnym:
Facebook